Culture

GÜNLER; GÖZLERİMİ BİR MENDİLE SİLİP BİR KÖŞEYE BIRAKTIĞIM

    

    Fabrika diplerinde büyüyen bir gençliğin bu dünyadan alacağı tek şey hayalet bir izmarit rüyasıdır. Şehirlerin ve insanların hizaya gelmediği anları hepimiz dipdiri bir şekilde hissediyoruz. Sapkınlığın özgürlük olduğunu düşünmeye başladığımız an asıl depremi yaşamış oldu bilinçler. Tuhaf tohumlar bırakıyorum buralara. Toplayın, tarlalar benim için ıslık çalıyor, duyuyorum.
    Biraz köylü kokusu, teri ve usturasını görmek istiyor gözlerim. Biraz avluya çıkıp, nefes alıp, bir kıpırtı bırakmak istiyorum dünyaya. Kıpır! Kıpır! Kıpır! Başımı döndürüyor bazen kanımı bir tahta kaşık ile karıştıran şehir. Şehre karşı bütün çirkefliğim ile köylülüğümü sunuyorum. Yavrum! Kötürüm olmuşsun duydum.
    Bir kalfa var, kibrini yakarak herkesin önünde bacaklarını kıran. Çığırından çıkan bilincimin kuşlarını bir şiir ile döküyorum kara kıtaya;

2 yorum

  1. Kalemine sağlık şair. Farklı dünyalara götürdü beni açıkcası eyvallah.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Allah razı olsun dostum :) Farklı dünyalardan dönme :)))

      Sil

Görüşleriniz mürekkebimizdir!